از ما میپرسند .... قسمت اول
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ به برخی شبهه ها و سوال هایی که درباره عاشورا، قیام امام حسین(ع) و حاشیه های این اتفاق تاریخی مطرح میشود.
اولش یک ایده بود، یک ایده ساده که به سوالهای هزار باره پرسیده شده یکجا پاسخ دهیم؛ "چرا به کربلا رفت؟"، "مگه امام علی(ع) کوفیان رو لعنت نکرده بود؟"، "آن موقع سال، پاییز بوده، تشنگی نبوده که!"، "هر کدوم از سربازای امام(ع) 100 نفرو میکشتن!؟" و هزار سوال و شبهه دیگر که تقریبا هر سال، به شکلهای متفاوت، در فضاهای اینترنتی منتشر میشود و از همانجا، میرسد به گفتگوهای جوانانه. میرود روی ذهنها، آشوب می اندازد به برخی دلها. "خیلی"هایمان از کنارش میگذریم و دل میدهیم به نسیم محبت و مهر حسین(ع)، "برخی"هامان به اندازه علم و دانشی که داریم، جواب میدهیم و البته "بعضی"هامان فقط به فکر فرو میرویم. این پرونده نه برای آنهایی است که این سوالات را با هدف قبلی به جانها می اندازند(چون لابد تاثیری ندارد!) و نه برای "خیلیها" و "برخیها"(چون دلشان قرص تر از این حرفهاست). بلکه این سوال و جوابها، برای همان "بعضیها"یی است که دغدغه هایی دارند، دلشان جوابهای محکمی میخواهد که با عقلشان هم جور در بیاید. این پرونده خلاصه شده، برای هم نسلانی است که همت کردند و با همه علقه و علاقشان، سوالها و شبهه ها را برایمان فرستادند تا به جواب برسند. این، تلاش ناتمام ماست.
توضیح ضروری: با وجود اینکه این سری از پستها (تمام و کمال) در همان هفته منتهی به محرم آماده شده بود، اما چند صباحی قرار دادنشان در وبلاگ را عقب انداختم تا پس از شیرینی عزاداریهای خالصانه، به رویت شما برسد.
کارشناسان:

آیت الله سید مهدی طباطبایی – سخنران و استاد اخلاق، نماینده سابق مجلس شورای اسلامی.


استاد سید مهدی شجاعی – نویسنده نام آشنا و مشهور با کتابهایی پر
تیتراژ در حوزه مسائل دینی. کشتی پهلو گرفته و پدر، عشق و پسر از شاخصترین کارهای
اوست.

دکتر محمد حسین رجبی دوانی – تاریخدان و محقق تاریخ اسلام و
تشیع.
.
.
.
.
.
چند نفر از برادران امام حسین(ع) در کربلا همراهشان بودند؟ محمد حنفیه، ابن عباس و عبد الله بن جعفر چرا به کربلا نرفتند؟ آیا با حرکت امام مخالف بودند؟
دوانی: امیرالمومنین(ع) در هنگام وفات 12 پسر داشت. اما اطلاعات دقیقی از آنها در دسترس نیست. چیزی که میدانیم این است که 8 نفر از برادران امام(ع) در واقعه کربلا شهید شدند. اما محمد حنیفه و عمر(2 برادر دیگر امام) همراهش نرفتند. عمر فردی بی معرفت بود که از امام علی(ع) هم رانده شده بود. محمد حنفیه، ابن عباس و عبد الله بن جعفر در آن زمان جلوی حرکت امام را گرفتند و هر کدام راه جدیدی به امام(ع) پیشنهاد کردند. این یعنی ما از امام بهتر میفهمیم! در واقع به این درجه نرسیدند که برای دفاع از امام زمانشان مایه بگذارند.
با اینکه امام(ع) به عموم مردم اطلاع رسانی کرد و گفت باید فاتحه اسلامی را که قرار است فردی مثل یزید حاکم آن باشد، خواند. این یعنی که همه وظیفه دارند در مقابل یزید بایستند نه اینکه لزوما همراه امام بروند. در کل مدینه هم پیچیده بود که امام از بیعت با یزید طفره رفته. امام هنگام ترک مدینه نامه ای به کل بنی هاشم نوشت و حجت را تمام کرد:"هر کس در این سفر با من همراه باشد، به شهادت خواهد رسید و هر کس بماند روی فتح و رستگاری را نخواهد دید." یعنی تکلیف این است که با من همراهی کنید و پایان کار هم شهادت است. ولی در کل، همه را مخیر گذاشت و هیچ کس را اجبار نکرده.
.
میگویند امام حسین (ع) در زمان جنگ عثمان با شمال ایران حضور داشته و در واقع با پدران ما به جنگ پرداخته است.
.
.
میگویند امام حسین(ع) دختری به نام رقیه نداشته. درست است؟
.
.
منبع: هفته نامه همشهری جوان – شماره 339 – صفحه 32 و 33
اگر خدا بخواهد ادامه دارد ...
این وبلاگ متعلق است به دانشجویان مدیریت بازرگانی ورودی 89 دانشگاه شاهد