پدران ما جمله عاشقانه‌اي به مادرانمان نگفتند ؛
شعري از نيما و سهراب برايشان نخواندند ؛
شعر کوچه را از بر نداشتند ؛

چگونه بود که تا هميشه کنار هم ماندند...؟؟
و گذشتند از آرزوهايي که ما نه به آن مي‌رسيم و نه از آن مي‌گذريم ؟!!
حتي به بهای گذشتن از "هم".......