مال همون که رفت و

 

 حمید و اینجا گذاشت

 

مال همون که رفت و

 

آبجی رو تنها گذاشت

 

 

 

                                          از وقتی که تو رفتی

 

                                          مامان رفته سرکار

 

                                          بعد تو آبجی زهرا

 

                                          شده مریض و بیمار

 

 

 

                                                                           از وقتی که تو رفتی

 

                                                                           من سینما نرفتم

 

                                                                          اما تو درس انشا

 

                                                                          هزار تا بیست گرفتم

 

 

 

نامه برای جبهه

 

نامه برای رهبر

 

نامه برای بابا

 

همون که رفته سفر

 

 

 

                                         اتل متل یه باغچه

 

                                         یه باغچه پر زغنچه

 

                                         یه لاله توی باغ و

 

                                         یه لاله روی تاقچه

 

                                    

 

 

 

                                                                        اتل متل یه بچه

 

                                                                       رو طاقچشون چی دیده

 

                                                                      عکسی رو که بسیج هم

 

                                                                         مثل اونو کشیده

 

 

 

بابا چه مهربونه

 

با حمید هم زبونه

 

با چشمای قشنگش

 

داره میگه می دونه

 

 

 

                                         چه ابروی کمونی

 

                                         چه موهای قشنگی

 

                                         محاسن حنایی

 

                                         چه چشم رنگارنگی

 

 

 

                                                                         چه گونه های سرخی

 

                                                                         عجب خال سیاهی

 

                                                                         یه پیشونی با سر بند

 

                                                                          عجب صورت ماهی!

 

 

 

عموش میگه می خندید

 

اسم عموش ودوده

 

خودش ندیده چونکه

 

سر به بدن نبوده

 

 

 

                                         دیگه باید بخوابه

 

                                         وقتشه آبجی زهرا

 

                                         یواش، یواش، پاورچین

 

                                         بیاد سراغ بابا

 

 

 زنده یاد ابوالفضل سپهر